 |
| Ισίδωρος Ζουργός, Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο |
Κοιτάζω αυτά τα γράμματα σαν να μην είναι τα δικά μου. Βλέπω το μελάνι το στεγνωμένο απ' τα χρόνια κι αναρωτιέμαι γιατί το τετράδιο έμεινε τόσον καιρό κλειστό. Όταν η ζωή προχωράει, δε χρειάζεσαι σάβανα. Η γραφή είναι ένα σάβανο που το πέταξα μακριά και το άφησα να λιώσει με τις πρώτες βροχές. Άνοιξα σήμερα το τετράδιο και μύριζε όπως ένα υγρό κενοτάφιο. Θα πλύνω τα μάρμαρα, θα συγυρίσω, θα ξαναγράψω. (σ. 606)
Ισίδωρος Ζουργός, Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο.
