Έγκλημα και Τιμωρία

 

«...Άλλωστε η πείρα μου όλα αυτά τα χρόνια μου έχει διδάξει πως οι περισσότεροι εγκληματίες επιθυμούν στην πραγματικότητα να συλληφθούν - φλέγονται να ομολογήσουν την ενοχή τους και χρειάζονται μόνο την κατάλληλη ώθηση. Πιστεύω πως ο εγκληματίας την ίδια στιγμή που διαπράττει το έγκλημα αρχίζει κιόλας να αποζητά την τιμωρία του, ίσως γιατί οι περισσότεροι απ' όσους παραβαίνουν τους ισχύοντες Νόμους δεν τους έχουν αντικαταστήσει ακόμα μέσα τους με κάποια άλλη Αρχή, κάποια άλλη Αξία. Είναι ουσιαστικά ένοχοι απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό, γι' αυτό και αποζητούν, χωρίς καλά καλά να το ξέρουν, τη λύτρωση μέσα απ' την τιμωρία. Ευτυχώς για όλους μας, οι περισσότεροι είναι τέτοιας πάστας, λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν να ορίσουν μονάχοι της Αξίες τους, και αυτοί είναι οι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν, είναι οι Μεγάλοι Εγκληματίες!»

Μιχάλης Αλμπάτης, Και οι Νεκροί ας Θάψουν τους Νεκρούς τους, σ. 190.